Luisteren naar je doelgroep
comment Add Comment

Luisteren naar je doelgroep en dan keuzes maken!

Als ondernemer of als startend ondernemer is het echt MEGA MEGA belangrijk om te weten wat er speelt binnen je doelgroep.
Tegen wat voor soort problemen lopen de mensen in je doelgroep aan?
Waar hebben zij behoefte aan? Waar verlangen zij naar?
Wat voor soort hulp hebben zij nodig?
Op welke manier willen zij die hulp eigenlijk?
En op welke momenten willen zij hulp?
Willen ze zelf aan de slag? Of willen ze begeleiding?

Het is dus heel belangrijk, als je deze vragen zo hoort, dat je luistert. Luisteren, luisteren, luisteren naar wat er speelt en wat er gezegd wordt, altijd en overal en daar je bedrijf op inrichten. Zorg er dus voor dat je contact maakt met de mensen uit je doelgroep en in gesprek gaat en blijft.

Vanuit alles wat je hoort en leest ga je je dienst vormgeven.

Daarin is het heel belangrijk om ook goed naar jezelf te luisteren en te voelen welke kant jij eigenlijk zelf op wilt. Dus niet alleen maar heel goed luisteren naar je potentiële klant, maar ook heel goed naar jezelf luisteren. Vraag jezelf af welke richting jij op wilt, en gaandeweg kan je natuurlijk altijd bijsturen.

Even een voorbeeld over mezelf.

Ik krijg bijvoorbeeld veel vragen van mensen die naar Amerika willen emigreren en ik krijg veel belasting gerelateerde vragen. Behulpzaam als ik ben, wil ik daar dan heel graag bij helpen en zoveel mogelijk informatie geven. Ik wil daarop een pasklaar antwoord geven. En ik weet er ook best wel wat vanaf, maar echt niet voor alle landen. En ook is iedere situatie anders.

Het maakt verschil in wat je moet regelen als je expat bent of geëmigreerd en je je dus permanent gevestigd hebt in een land. Of dat je de hele wereld over reist en eigenlijk nergens een vaste plek hebt. Het is ondoenlijk om daar alles vanaf te weten.

Als je dan niet uitkijkt ben je uren bezig om informatie op te zoeken voor mensen, terwijl ze dat natuurlijk heel goed zelf kunnen doen.

Tot ik op een gegeven moment dacht, dit is helemaal niet wat ik wil. Ik ben geen belastingadviseur en hoef dat ook helemaal niet te zijn als ik dat niet wil. Daar zijn andere mensen voor.

Bij mij kunnen mensen terecht voor vragen over het starten van hun bedrijf, inspiratie, motivatie want dat is 10x belangrijker dan alle administratieve zaken die best wel voor wat hobbels kunnen zorgen en waar je vanuit de missie die je hebt en met veel doorzettingsvermogen je wel doorheen kan slaan. De belastingregels die laat ik aan anderen over, daar zijn mensen voor die daarin gespecialiseerd zijn.

Als je daar voor jezelf aan naar anderen toe duidelijk bent, lucht dat op en kan je je volledig richten op zaken waar je je wel mee bezig wilt houden. Snap je wat ik bedoel?

Zeker in het begin loop je de kans om in de val te trappen van het over behulpzaam zijn. Je diensten aanpassen op een manier die niet bij je past, omdat je nou eenmaal zoveel mogelijk mensen wilt helpen en denkt, als ik ze help dan komen ze wel terug.

Kijk dus heel goed naar welke diensten je wel of niet aanbiedt. Tot waar gaat jouw dienst en waar houdt die op en verwijs je door naar anderen?

Maak voor jezelf eens een lijstje van alles wat er binnen jouw doelgroep speelt. Schrijf gewoon alle problemen van je doelgroep op en bepaal van daaruit welke problemen jij het allerbeste kunt helpen oplossen en van waaruit jij dus je dienstenaanbod kunt vormgeven.

En dit geldt niet alleen voor startende ondernemers hè, dit geldt ook voor ondernemers die al wat langer bezig zijn en zich realiseren, als ze heel kritisch kijken, dat ze ongemerkt van richting veranderd zijn.

Hierin is het goed om weer even terug te gaan naar de basis, naar de missie die je hebt. Vind je het lastig om je missie te vinden, heb je geen idee? Lees dan hier de blog I’m on a mission, jij ook?

I'm on a mission, jij ook_
comment 1 Comment

I’m on a mission! Jij ook?

Toen ik nog in loondienst werkte in Nederland, had ik geen eigen missie, ten minste ik had nooit over mijn persoonlijke missie nagedacht. In loondienst voer je, als het goed is, de missie uit die je werkgever opgesteld heeft. Dus als je gaat ondernemen (of op het moment dat je daarover nadenkt) is het heel goed, ik zou zeggen essentieel, om na te denken over jouw missie. De meeste mensen vinden het enorm lastig om hun missie goed te omschrijven. Het is ook niet iets dat je over het algemeen zo op papier zet. Een missie moet je voelen, je missie moet écht van binnenuit komen.

Ik vind het enorm belangrijk om te zorgen dat mannen en vrouwen die met hun partner naar het buitenland verhuizen gelukkig zijn. Dat ze niet afhankelijk hoeven te zijn, dat ze zichzelf op zoveel vlakken kunnen blijven ontwikkelen. Dat expatuitzendingen niet meer mislukken omdat de partner het gevoel heeft stil te staan in haar ontwikkeling. Bang is om een gat op zijn of haar CV op te lopen, waardoor ze eenmaal weer terug in Nederland niet meer aan de bak komen op hun niveau.

Ik wil dat de balans goed is tussen partners, dat beiden zich ontwikkelen op de manier die hun gelukkig maakt en dat zij echt sámen een expatuitzending aangaan. Ik wil bewustwording van werkgevers die gezinnen naar het buitenland verhuizen. Dat zij inzien hoe belangrijk de rol van de partner in de hele uitzending is, zodat een expatuitzending een veel grotere kans van slagen heeft. Daar wil ik met mijn bedrijf aan bijdragen door middel van coaching en training, maar ook door het bieden van een luisterend oor. Expatpartners mogen mij altijd mailen en ik maak altijd tijd vrij om te Skypen! Gewoon omdat ik weet hoeveel eenzaamheid er heerst onder expatpartners.

Onderneem jij al vanuit een missie?

Vragen die je kunnen helpen bij het formuleren van jouw missie zijn:

★ Wat wil je betekenen voor anderen?
★ Hoe wil je dat mensen jou omschrijven?
★ Wat wil je bereikt hebben in je leven?
★ Waar ben je nou écht goed in?
★ Waar word je gelukkig van?
★ Wat zijn belangrijke waarden voor jou?
★ Waarmee kan jij de wereld een stukje mooier maken?

Een heftige vraag die je naar je missie brengt is bijvoorbeeld ook:
★ Wat wil je dat mensen over jou zeggen op je begrafenis?

Enorm heftig is het om daar over na te denken, maar als je je daar een voorstelling van kan maken, als je heel diep gaat en luistert naar de woorden die je vanbinnen hoort, dan is dit de opening naar jouw persoonlijke missie.

Ik wil je uitdagen om eens heel goed over deze vragen na te denken.

Veel ondernemers weten wel zo ongeveer wat hun missie is, maar die maken zich er makkelijk vanaf, schrijven hun missie niet op of ondernemen niet vanuit hun missie. En dan zie je dat ze blijven zoeken.

Zoeken naar het juiste aanbod …
Zoeken naar de juiste doelgroep …
Zoeken naar de juiste toon in blogs en Social media …

Ik garandeer je dat als je echt gaat zitten voor het ontdekken en formuleren van jouw eigen missie. En je die laat bezinken en misschien nog wat aanpast (nogmaals een missie schrijf je meestal niet 1-2-3 op.) Dat je daar zoveel helderheid door krijgt. Dat je de juiste richting vindt, dat je enthousiast wordt en dat je de actie-stand te pakken krijgt.

Omdat uit jouw eigen missie blijkt wat jij wil!
Dat wat jij wil betekenen voor deze wereld!
Waaraan draag jij je steentje bij?

Laat even een reactie achter onder deze blog als je heel duidelijk vanuit jouw missie onderneemt of dat je door het stellen van de vragen achter jouw persoonlijke missie gekomen bent.

Laat je zien als expatvrouw
comment Add Comment

Laat je zien als expatvrouw!

19 september 2017

LAAT JE ZIEN ALS EXPATVROUW!

Regelmatig vraag ik me af waar andere expatvrouwen zich mee bezig houden. Hoe vullen ze hun dagen, hoe voelen ze zich, hoe zien ze de toekomst? Ik ben een echte vooruitkijker, vind het moeilijk om in het nú te leven. Ik ben altijd bezig met, “waar wil ik naar toe met mijn leven”, “hoe ziet mijn ideale toekomst eruit” en hoe kan ik daar naartoe werken. En ik vraag me soms echt af hoe anderen dat doen.  

Waarom zijn expatvrouwen zo onzichtbaar?

Expatvrouwen laten zich niet zo specifiek zien op Social Media of überhaupt in de media, ik lees zelden iets over deze groep vrouwen. En dat is best vreemd eigenlijk. Wat mij wel opvalt, als ik dan eens een bericht over expatvrouwen voorbij zie komen, dat er een enorm taboe rust op klagen. Want waarom zou je klagen? Je partner heeft waarschijnlijk een goed inkomen, je bent weg uit de Nederlandse sleur en je hebt de mogelijkheid om te reizen. Tuurlijk zijn deze dingen fantastisch, maar geeft dit je ook echt die innerlijke voldoening? 

In Nederland kon ik nog parttime werken, mijn eigen geld verdienen, maar toen we naar het buitenland verhuisden was dat stukje van mezelf ook weg. 

Ik weet dat veel vrouwen hiermee worstelen, maar dat ze daar niet te veel over durven praten, bang voor de mening van mensen die geen idee hebben hoe het is om voor het werk van je partner naar het buitenland te verhuizen. Wat dat emotioneel gezien met je doet. Doordat je je wegcijfert en je jezelf misschien te weinig uitdaagt en ontwikkelt ligt heimwee en een ongelukkig gevoel op de loer. Met alle gevolgen van dien, want dat heeft een grote invloed op je relatie, je gezinsleven en je hele avontuur in het buitenland.

Als expatvrouw is het ontzettend belangrijk dat je iets gaat doen wat jou gelukkig maakt en wat jou voldoening en erkenning geeft. En of dat nou een studie is, een schilder-cursus of vrijwilligerswerk, dat maakt niet uit. Het gaat om jou! Het is ook zeker niet zo dat het starten van een eigen bedrijf de oplossing is voor iedereen. Niet iedereen wil of kan ondernemen. Hiervoor zijn wel echt wel bepaalde skills en een bepaalde instelling nodig, maar weet dat als je het echt wilt, het ook kan!

Wat heeft het mij onder andere gebracht? (en wat kan het jou dus ook brengen?) 

★ persoonlijke groei (een verhuizing naar het buitenland zorgt voor een enorme persoonlijke groei die je bij het opzetten van je eigen bedrijf heel goed kunt gebruiken) 
★ een eigen inkomen (voor veel expatvrouwen toch wel een heel fijn gevoel) 
★ toekomstperspectief (ik kan mijn bedrijf verder uitbouwen en overal mee naartoe nemen)
★ balans binnen mijn gezin (ik praat ´s avonds met veel enthousiasme over de ontwikkelingen binnen mijn bedrijf)

Hoe fantastisch is het om je eigen bedrijf te beginnen?

Hoe tof is dat? Je eigen bedrijf dat je mee kan nemen waar je ook naartoe verhuist. Het heeft mij heel veel gebracht en ik hoop andere expatvrouwen ook te inspireren om hun eigen leven vorm te geven binnen het expatleven dat ze hebben. En mocht je een eigen bedrijf beginnen dan wil dat natuurlijk niet zeggen dat je de hele week binnen op moet sluiten. Integendeel … ga er ook lekker op uit, doe ook dat vrijwilligerswerk wat je zo leuk vond en doe ook die schilder-cursus waar je zo van geniet. Het draait allemaal om je leven op die manier inrichten waarop jij het wilt en dat op een goede manier plannen.

Wil je het hier eens over hebben? Je kan me altijd mailen op merel@merelwestenberg.nl. Ik help je om de juiste richting te vinden zodat je helemaal kunt genieten van jouw leven in het buitenland.

Enne … klagen mag natuurlijk, maar daarna gaan we wel verder met de blik op de toekomst :). 😉 🙂

Gratis webinar

Op donderdag 12 oktober om 9.00 uur ’s ochtends (Amerikaanse Central Time) geef ik een webinar over het starten van een online bedrijf vanuit het buitenland. Het is nog ver weg qua datum, maar je kan je nu natuurlijk al aanmelden. Ik zou het super leuk vinden als je er bij bent! 

Hopelijk tot dan en nogmaals … mail me gerust als je vragen hebt of als je het wilt hebben over de invulling van jouw leven in het buitenland.

Do something today
comment Add Comment

Do something today that your future self will thank you for

11 juli 2017

DO SOMETHING TODAY THAT YOUR FUTURE SELF WILL THANK YOU FOR.

Alle vrouwen in het buitenland zullen dit waarschijnlijk herkennen. Je komt aan in je nieuwe thuisland. Je gaat de buurt verkennen, je huis inrichten, kijken waar je je boodschappen kunt halen en je leert nieuwe mensen kennen. Dit kost allemaal heel veel energie, maar over het algemeen levert het vooral veel positiviteit op. Je voelt je lekker en je geniet helemaal van dit grote avontuur.

Zo sprak ik deze week met Petra. Ze woont sinds anderhalf jaar met haar man en zoon in Spanje. Ze zijn daar heen verhuisd, omdat haar man daar een baan aangeboden had gekregen.
Ze voelt zich prima daar in Spanje, geniet van het heerlijke weer en van de tijd die ze kan doorbrengen met haar zoon. Ze kan hem iedere dag naar school brengen en ook zelf weer ophalen. Iets wat ze in Nederland niet altijd kon doen, omdat ze een parttime baan had en op tijd op kantoor moest zijn. Toch voelt ze zich onrustig. Er mist iets, maar wat precies kan ze niet goed thuisbrengen. Ze vertelde me dat ze het gevoel heeft dat ze niet mag klagen, want wat is er te klagen? Ze hebben het goed, haar man zorgt voor voldoende inkomen en ze geniet van alle nieuwe mensen die ze ontmoet en ervaringen die ze opdoet.

Zitten werkgevers in Nederland nog wel op me te wachten? 

Ik ging van de week met haar in gesprek en ik vroeg haar of ze kon uitleggen wat haar zo onrustig maakte. Ze vertelde me dat ze het gevoel had dat ze op een bepaalde manier stilstond. Ze zouden in totaal drie jaar in Spanje blijven en dan weer terug verhuizen naar Nederland. Ze wilde van alles doen, maar schoof alles voor haar uit, omdat ze toch maar tijdelijk in Spanje woont. Hierdoor bouwde ze niet echt iets op en stond haar leven op pauze. Ze wilde gaan sporten, maar dat zou ze wel weer serieus gaan oppakken als ze weer in Nederland was. En ze wilde in Nederland weer gaan werken, maar ze vroeg zich wel af of werkgevers nog wel op haar zaten te wachten nu ze “al” 43 is. Daarom dacht ze eraan om in Nederland een eigen bedrijf te beginnen. Iets echt van haarzelf.  Ik vroeg haar wat haar tegenhield om nu al te gaan beginnen met al haar plannen. Waarom ondernam ze nú geen actie

Eigenwaarde

Het werd even stil en ze dacht goed na. Ik hoorde het kwartje letterlijk vallen. Ze was alles aan het uitstellen en liet haar leven doorkabbelen in plaats van echt actie te ondernemen. Ik vroeg haar wat het haar zou brengen als ze haar leven nu op zou pakken en opnieuw zou gaan inrichten. Dus gewoon nu gaan beginnen met sporten en nu dat geweldige bedrijfsidee uitwerken. Weer was het stil en daar kwam het … “eigenwaarde”. Het emotioneerde haar, want ze had zich niet gerealiseerd dat ze zichzelf de afgelopen anderhalf jaar had weggecijferd, zich in dienst had gesteld van haar gezin. Iets wat ze met alle liefde deed, maar wat voor haar zelf niet voldoende was.

En Petra is niet de enige, ik spreek wekelijks met vrouwen die hetzelfde voelen als zij. Dus ik wil jou vragen. Wat zijn jouw dromen? Wat kan jij nú veranderen om je dromen waar te maken?

Woon je in het buitenland en voel jij je, net als Petra, soms onrustig en weet je niet precies wat je met dat gevoel moet. Heb je plannen om een eigen bedrijf te beginnen, maar stel je ze, om wat voor reden dan ook, uit? Plan dan hier een gesprek met mij in.

In dit gesprek 

★ Krijg je inzicht in welke stappen je moet zetten om een succesvol online bedrijf op te richten;
★ Leer je echt actie te gaan ondernemen en je dromen om te zetten in concrete plannen.

Ik help je graag!

Gaan werken als expatvrouw
comment Add Comment

Gaan werken als expatvrouw… waarom zou je?

23 juni 2017

Gaan werken als expatvrouw … waarom zou je?

Als expatvrouw ga je toch niet werken? Waarom zou je je daar in hemelsnaam druk om maken? Als je kijkt naar het beeld wat veel mensen over expatvrouwen hebben, dan kan ik me deze vragen ook wel voorstellen.

Het imago van de expatvrouw 

Maar wat heb ik een moeite met de term expat-vrouw. Ik heb mezelf dan ook nooit zo genoemd. Dat komt omdat een expat-vrouw het imago heeft van een vrouw die haar dagen vult met shoppen, beetje sporten en borrelen met expat-vriendinnen. Ze zullen er vast zijn hoor, maar mijn eigen ervaring is toch echt anders. Ik ken heel veel vrouwen die net als ik niet in een super de luxe expat-omgeving terecht zijn gekomen. Ikzelf woon tussen de gewone Amerikanen in een doodnormaal stadje in Texas. Mijn kinderen gaan naar een hele gewone public school bij ons in de wijk. Niets internationale school, gewoon tussen de kinderen uit de buurt, niet heel veel anders dan in Nederland wat dat betreft.

Toch blijft dat hardnekkige beeld aan expatvrouwen kleven, omdat je daar toch de meeste verhalen over hoort en je je daar als niet-expatter makkelijker een beeld over kan vormen. Maar om nou te zeggen dat ik er blij mee ben … nee. En met mij vele andere expatvrouwen, dus tijd om dat stereotype beeld te gaan veranderen.

Gebruik je talenten en blijf jezelf ontwikkelen

In mijn ogen is een expat-vrouw dan ook een stoere, zelfstandige vrouw die vanwege het werk van haar partner naar het buitenland is verhuist. Deze vrouw kiest naast de zorg voor haar gezin, ook voor zichzelf door zich onafhankelijk op te stellen en haar talenten te gebruiken om zichzelf verder te ontwikkelen.
Want tja, op persoonlijk vlak ontwikkel je jezelf razendsnel zo in het buitenland. Maar op werkgebied toch minder en dat kan voor veel onzekerheid zorgen.

Ik merkte dat ik mijn dagen wel vulde met van alles en nog wat en ik verveelde me totaal niet, maar toch ontbrak er een bepaald doel, een bepaalde richting waar ik naar toe op weg ging. Nu ik mijn eigen bedrijf heb en daar iedere dag mee bezig ben, merk ik hoe belangrijk het is om echt iets te doen waar je je voldoening uit haalt. Ik denk nu nooit meer ’s ochtends aan wat ik de rest van de dag zal gaan doen. Ik start mijn laptop op en Skype, mail en Whatsapp met vrouwen van over de hele wereld. Ik werk nu aan echt iets van mezelf. Mijn eigen bedrijf, dat ik overal mee naartoe kan nemen.

Gratis E-book 

Ik gun het echt iedere vrouw in het buitenland dat ze vindt waar haar passie ligt, want het geeft je zo ontzettend veel voldoening, gevoel van eigenwaarde en onafhankelijkheid. Wil je weten hoe jij je eigen bedrijf kan starten vanuit het buitenland?
Download dan mijn gratis E-book vol met handige tips.

Pak kansen!
comment Add Comment

Pak kansen, als ze zich voordoen!

3 januari 2017

Pak kansen, als ze zich voordoen!

Als kind had ik geen wilde plannen om in het buitenland te gaan studeren of wonen. Niet dat ik er niet positief tegenover stond maar ik had er gewoon nooit over nagedacht dat ik dat ooit zou doen. Ik had wel al veel gereisd, maar wonen in het buitenland is toch een ander verhaal. En toch, toen de mogelijkheid zich voordeed om voor een paar jaar naar Amerika te verhuizen heb ik eigenlijk geen moment getwijfeld. Door die vervelende economische crisis was ik beland in de ellende van tijdelijke contracten, dus wat dat betreft hoefde ik mijn absolute droombaan niet op te zeggen. En toch … als dat wel het geval zou zijn geweest had ik deze kans ongetwijfeld toch aangepakt. Want op een gegeven moment kom je ineens tot inzicht dat je kansen moet pakken, dat je niet moet blijven hangen in je oude vertrouwde, altijd hetzelfde leventje. 

De kans kwam, dus die pakten we met beide handen aan

Nou heb ik natuurlijk makkelijk praten, bij ons kwam de kans voorbij vanwege het werk van mijn man. Maar is dat eigenlijk wel zo makkelijk? Huis en haard letterlijk achter je laten en helemaal opnieuw beginnen? Heel veel mensen zeiden tegen mij dat ze het nooit zouden durven. 

Het is onwerkelijk als in Nederland de container met al je spullen ingeladen wordt en de straat uit rijdt en dat diezelfde container weken later je nieuwe straat in Texas binnenkomt. Het gevoel daarbij en de kinderen die vol verwachting uitkeken naar het weerzien met hun oude vertrouwde spulletjes … onbetaalbaar.  

Een nieuw leven beginnen in Texas

En dan begint het echte leven weer. Man aan het werk, dochter naar 1st Grade op de openbare Elementary school en zoon naar Pre-K. Gelukkig maar een paar dagen per week dus die had ik nog veel om me heen.
De vrouw van een collega van mijn man was zo lief om me wegwijs te maken in de stad waar we wonen. Ze liet me leuke winkels zien, we gingen meteen op zoek naar Nederlandse kaas en ze maakte me wegwijs in de hele mooie plaatselijke bibliotheek. De buurvrouw wist nog wel een goede Pediatric, wat?? Nooit van gehoord, maar het bleek dus een kinderarts te zijn. En zo kwamen er in de loop van de tijd heel, heel, heel veel woorden voorbij waar ik nog nooit van gehoord had (ik heb nog nooit zoveel googled). 

Ongemakkelijke momenten

En wat heb ik me soms ongemakkelijk gevoeld, zoals bij de eerste Grandparents lunch op school. Bij gebrek aan Grandparents in de buurt, ging ik natuurlijk zelf, want ik wilde mijn dochter niet alleen laten zitten tussen alle kinderen met hun opa’s en oma’s. Heel Nederlands had ik broodjes met kaas en ham meegenomen, dus op het moment dat de kantine zich vulde met zakken van alle denkbare Amerikaanse fastfoodketens en de moeder tegenover me me met een blik van medelijden aankeek, voelde ik me toch wel echt ‘de buitenlander’. 

Maar goed, achteraf kan ik er nog steeds heel erg om lachen en kom ik intussen zelf ook af en toe met tasjes fastfood binnen.  

Intussen, bijna 2 ½ jaar later, heb ik me behoorlijk aangepast en ben ik heel wat gewend, al breekt het zweet me nu nog steeds uit als ik bij de Subway vier verschillende broodjes moet bestellen …